son tüp dolduğunda şırıngayı kolumdan çekerek damlayan kanın akmasına izin vermeden elime tutturduğu bez parçasının morluklardan korunmak için şart olduğunu söylerken hemşirenin üzerimdeki bakışları doktora kaymadan kapıya yönelmeden birazdan ana salonda gerçekleşecek günlük spor etkinliğine gelmemi söylediğinde odamdan neredeyse çıktığında yerini doktorun suratının tebessüme kavuşarak oturduğum koltuğun yanındaki kanepeye ilişerek gece uyku kalitemin nasıl olduğunu ve hayatımın yaşamaya değer bulup bulmadığımı diğer hastalarla konuşup konuşmadığımı annemle kibar mı yoksa kaba mı konuştuğumu sorduktan sonra